Historia

Co znajdziemy w książce Kto zdradził Witolda Pileckiego?

Przed wydaniem książki Kto zdradził Witolda Pileckiego? wiele wątków dotyczących rotmistrza było nieznanych lub niewyjaśnionych. Anna Mandrela posiłkując się materiałami zebranymi z archiwum Instytutu Pamięci Narodowej, Studium Polski Podziemnej oraz Instytutu Sikorskiego, stara się przedstawić nowe fakty i tym samym, dojść do prawdy na temat działalności rotmistrza w ostatnich dwóch latach jego życia.

Niepublikowane wcześniej dokumenty

Publikacja zawiera bardzo wiele załączników dokumentów, których nie znajdziecie w żadnym innym dziele na temat rotmistrza Pileckiego. Książka w nieporównywalnie dokładniejszy sposób przedstawia fakty związane z jego historią. Autorka podaje konkretne raporty oraz meldunki, które w późniejszym czasie przyczyniły się do aresztowania i śmierci rotmistrza. Zebrane w publikacji dowody rzucają zupełnie inne światło na tok wydarzeń mających miejsce kilkadziesiąt lat temu. Książka ukazuje zupełnie odmienną wersję wydarzeń, od tej powszechnie przyjętej przez społeczeństwo.

(…) będę pisał prawdę, która na ziemi nigdy nie była popularna i teraz taką nie jest. Zawsze zależy wszystko od koniunktury. (…) Jakkolwiek jest z popularnością prawdy, tak już przeważnie bywa, że z biegiem czasu, gdy przemija sprawy jakiejś aktualność, gdy zanikają z niej wynikłe antagonizmy, namiętności – wtedy gdy już nie zaszkodzi żadnemu z ludzi koniunktury, gdy ludzie będą mogli w stosunku do niej użyć zwrotu: „patrząc przez pryzmat czasu” – wtedy dopiero odzyska prawda w ludzkich oczach swoja bezwzględną wartość, którą właściwie – miała zawsze

Rtm. Witold Pilecki, 1946 r.

„Czerwona trucizna” Leszka Żebrowskiego to książka demaskatorska. Porusza zagadnienia trudnych losów Polaków na Kresach Wschodnich, partyzantki komunistycznej oraz relacji polsko-żydowskich. Autor odsłania mity-trucizny, które zakłamują naszą najnowszą historię. Bez pardonu obnaża genezę kłamstw oraz proces ich utrwalania w świadomości historycznej Polaków. Pozycja ta stanowi idealną odtrutkę na wszelkie „Pokłosia” i „Pogrossia”.

Zarówno na terenach zachodniej Polski, jak i na Kresach Wschodnich dokonano zbrodni na najbardziej patriotycznej i wiodącej części społeczeństwa. Różnica polegała na tym, że Niemcy dokonywali swoich zbrodni natychmiast po zajęciu tych terenów, a jeśli niektórych ludzi kierowali do obozów, to były to zawsze obozy przejściowe i po kilku lub najwyżej kilkunastu dniach więźniów mordowali.

Jedno z najważniejszych dzieł Feliksa Konecznego, wybitnego krakowskiego historyka i historiozofa. Autor analizuje pojęcie cywilizacji jako specyficznej metody ustroju życia zbiorowego, z punktu widzenia rozwoju kultury materialnej i duchowej w poszczególnych cywilizacjach. Analiza ta przebiega z uwzględnieniem takich cech jak m.in. rasa, religia, język i stosunki prawne. Książka jest bardzo aktualna ze względu na współczesny kryzys imigracyjny.

Fascynująca historia heroicznej, a zarazem straceńczej operacji o kryptonimie „Chastise”. Jej celem było zniszczenie zapór wodnych w Zagłębiu Ruhry. Tamy te dostarczały nazistom energię elektryczną wielkim zakładom zbrojeniowym Trzeciej Rzeszy, były też źródłem wody pitnej i zapewniały transport na rzekach i kanałach regionu. 

Przeżywamy trudne czasy. Skaczą na nas jak koza na pochyłe drzewo, rodzimi zaprzańcy wyją z radości, polskie ustawy pisze Mosad, a polskich ministrów zatwierdza ambasador Izraela. Dlaczego udostępniono Wawel na obrady Knesetu? Dlaczego prezydent nie ma czasu dla Kresowiaków, a nie wytrzyma dnia bez spotkania z rabinem Schudrichem? Gdzie jest ośrodek, w którym podejmuje się decyzje? Na Nowogrodzkiej czy na szabasowych kolacjach? Skąd sprzeciw wobec wznowienia ekshumacji w Jedwabnem? I wreszcie – dlaczego premierem w trybie nadzwyczajnym, ocierającym się o groteskę, zrobiono bankiera, a żydowskie gazety powitały go nagłówkiem – „świetny bankier na czele rządu”?


Krzysztof Baliński ujawnia prawdziwe oblicze relacji polsko-żydowskich, te sekrety jakie w mediach głównego nurtu, tych rządowych jak i lewico-liberalnych starannie się ukrywa.

Gdyby w 1989 r. nasi politycy wybrali inną drogę polityki gospodarczej, dziś Polska byłaby wśród 20 najbogatszych dużych krajów świata, gdzieś między Francją a Wielką Brytanią. W kolejnych latach byśmy ich prześcignęli i dołączyli do światowej elity bogaczy, obok USA i Szwajcarii.